Καστρολογοσ
Κάστρα της Ελλάδας

lens

Χώρα, Δήμος Σκύρου, Νομός Εύβοιας,Στερεά Ελλάδα

Κάστρο Σκύρου

  
★ ★ ★ ★ ★
 <  776 / 830  > 
Κάστρο Σκύρου
Τοποθεσία:
Χώρα Σκύρου
Περιφέρεια > Νομός:   Greek Map
Στερεά Ελλάδα
Ν.Εύβοιας
Δήμος > Πόλη ή Χωριό:
Δ.Σκύρου
• Χώρα
Υψόμετρο:
Υψόμετρο ≈ 179 m 
Χρόνος Κατασκευής   Προέλευση
Σε διάφορες περιόδους  
ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ
H 
Τύπος Κάστρου   Κατάσταση
Νησιώτικο Καστέλι  
Οχι Καλη
 
 
 
 
 
 
 

Στο ψηλότερο σημείο της Χώρας της Σκύρου σε έναν απόκρημνο βράχο ύψους 179 μέτρων πάνω από την απεραντοσύνη του Αιγαίου, βρίσκεται το Κάστρο της Σκύρου.


Ιστορία

Ο βράχος υπήρξε το επίκεντρο των γεγονότων του νησιού από τους προϊστορικούς χρόνους και τη μυθολογική εποχή . Εδώ ήταν η αρχαία ακρόπολη και η έδρα του βασιλιά Λυκομήδη. Στη θέση «Σπηλιά Ανδριώτη», σκοτώθηκε απ τον Λυκομήδη ο βασιλιάς της Αθήνας Θησέας. Εδώ κρύφτηκε ο Αχιλλέας ντυμένος γυναίκα προσπαθώντας να αποφύγει τον Τρωικό πόλεμο.

Η ακρόπολη ήταν οχυρωμένη σε όλη την κλασική περίδο και αργότερα στους Ρωμαϊκούς και τους Βυζαντινούς χρόνους.

Τον 8ο και τον 9ο μ.Χ. αιώνα η Σκύρος υπέφερε από τις επιδρομές των Σαρακηνών με αποκορύφωμα τη λεηλασία του έτους 900, οπότε μάλλον πρέπει να καταλήφθηκε και το κάστρο.

Τον 13ο αιώνα μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους σταυροφόρους (1204), η Σκύρος πέρασε στη δικαιοδοσία των Ενετών και του Μάρκου Σανούδου, ηγέτη του Δουκάτου της Νάξου. Ο Σανούδος παρεχώρησε τη Σκύρο , μαζί με άλλα νησιά των Κυκλάδων και των Βορείων Σποράδων στους αδερφούς Ιερεμία και Ανδρέα Γκίζι.

Τους επόμενους αιώνες η Σκύρος συνέχισε να είναι υπό Ενετική κυριαρχία. Σε αντίθεση πάντως με άλλα νησιά, οι Ενετοί δεν έκαναν μεγάλη προσπάθεια για την προκοπή και την προστασία των κατοίκων. Το πρώτο μισό του 15ου αιώνα, το νησί σχεδόν ερήμωσε ξανά από τις πειρατικές επιδρομές. Συνέχισε να είναι ενετική κτήση και μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους μέχρι το 1537 όταν κατακτήθηκε και λεηλατήθηκε από τον Τούρκο ναύαρχο-πειρατή Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα.

Σε όλη αυτήν την ταραγμένη περίοδο, αλλά και αργότερα μέχρι το 19ο αιώνα, το κάστρο ήταν το καταφύγιο των κατοίκων του νησιού που όλοι τους είχαν και ένα δεύτερο νοικοκυριό μέσα στο κάστρο.

Πάντως δεν φαίνεται το κάστρο να δέχτηκε σοβαρές μετατροπές και ενισχύσεις μετά τη μεσοβυζαντινή περίοδο. Δεν πρέπει να υπήρξε σημαντικό ούτε για τους Ενετούς ούτε για τους Τούρκους. Είναι ενδεικτικό ότι οι Τούρκοι δεν βιάστηκαν να το καταλάβουν (μόλις το 1537 όπως αναφέρθηκε) ενώ αποχώρησαν σχετικά γρήγορα, το 1780, μετά τα Ορλωφικά.


Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία

Το κάστρο δεν σώζεται σε καλή κατάσταση. Ένας από τους λόγους είναι ότι εδώ δεν έκαναν παρεμβάσεις οι Ενετοί (ούτε και οι Τούρκοι αργότερα) όπως σε άλλα κάστρα του Αιγαίου που διατηρούνται σε πολύ καλύτερη, σχετικά, κατάσταση.

Από την αρχαία ακρόπολη της κλασικής περιόδου υπάρχουν ελάχιστα ίχνη, κυρίως στη θεμελίωση μεταγενέστερων οχυρώσεων. Υπάρχουν ίχνη ακόμα και από την πελασγική οχύρωση. Το ερείπια που βλέπουμε σήμερα είναι κατά κύριο λόγο υπολείμματα από το Βυζαντινό κάστρο.

Οι τρεις πλευρές του είναι απόκρημνες και σχεδόν κάθετες. Μία μόνο είναι βατή και κατεβαίνει ομαλά στους χαμηλότερους λόφους που είναι κτισμένη η Χώρα.

Κατά την διάρκεια των Βυζαντινών χρόνων, η Σκύρος υπήρξε τόπος εξορίας ανεπιθύμητων Βυζαντινών αρχόντων, πολλοί από τους οποίους ρίζωσαν στο νησί.

Στο κάστρο διασώζεται επιγραφή πάνω από την σιδερόπορτα:«Δια του Σεβαστού Γεωργίου του Χαιτέλη». Ο βυζαντινός άρχοντας Χαιτέλης κατασκεύασε τον πύργο μπροστά στο κάστρο και εντοίχισε τον αθηναϊκό λέοντα πάνω από το υπέρυθρο της κεντρικής εισόδου το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.

Στο εξωτερικό τείχος διασώζονται ερείπια τεσσάρων ημικυκλικών πύργων: Ο «Άγιος Νικόλαος» και η «Αγία Παρασκευή» στην ανατολική πλευρά, ο «Παλιόπυργος» στη βορινή πλευρά και ο «Πέργος» στη δυτική.

Στο μέσο του Κάστρου, στο ψηλότερο σημείο, υπάρχει ακέραιο κτίριο, χωρίς πύλη και παράθυρα, που ονομάζεται «σκοτεινή φυλακή». Το όνομά του υπονοεί ότι ήταν φυλακή, αλλά μάλλον πρόκειται για δεξαμενή όπως μαρτυρούν και οι πήλινοι σωλήνες σε έναν από τους τοίχους.

Στο κάστρο υπάρχει και το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου ο Αϊ-Γιώργης ο Επανωτός. Το μοναστήρι ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα από τον Νικηφόρο Φωκά (ικανοποιώντας αίτημα από το φίλο του τον Όσιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη) και ανακαινίσθηκε εκ βάθρων μεταξύ 1599-1602. Είναι μετόχι της Ιεράς Μονής Αγίας Λαύρας του Αγίου Όρους.

Ο Άγιος Γεώργιος είναι ο πολιούχος της Σκύρου. Μάλιστα, σε ενετικά έγγραφα και χάρτες η Σκύρος αναφέρεται σαν Isola San Giorgio ( νησί του Αγίου Γεωργίου).

Η πρόσβαση στο κάστρο και στο μοναστήρι προς το παρόν δεν είναι δυνατή (?) λόγω εργασιών αποκατάστασης μετά τις ζημιές που σημειώθηκαν στο σεισμό του 2001.


Σχόλια:


Αναζήτηση Google εντός του Καστρολόγου


Road map to Κάστρο Σκύρου

Πρόσβαση
Διαδρομή προς το μνημείο:
Ολιγόλεπτη ανάβαση με τα πόδια από τη Χώρα της Σκύρου
Είσοδος:
Το κάστρο είναι προς το παρόν κλειστό λόγω επικευαστικών εργασιών.


Γειτονικά Κάστρα